Tolerancja wymiaru technicznego

Tolerancja w technologii to „zakładany błąd – potrzebny, wymagany lub przyjęty jako niemożliwy do wyeliminowania”.
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tolerancja_wymiaru

„Tolerancja wymiaru określa zakres, w jakim musi się mieścić wymiar rzeczywisty.

Wymiary pokazywane na rysunku technicznym są wymiarami nominalnymi, pożądanymi przez konstruktora. Ze względu na nieuniknione niedokładności wykonawcze wymiary rzeczywiste odbiegają od nominalnych. Konstruktor, projektując element, musi zdawać sobie sprawę z klasy dokładności, jaką reprezentują maszyny wykonujące dany element. W wielu przypadkach, dla wymiarów krytycznych, wymusza się podanie tolerancji, dodając do wymiaru wielkość tolerancji.

Istnieją jednak przypadki, kiedy odchylenie od wymiaru nominalnego jest pożądane – dotyczy to wykonania otworów oraz elementów cylindrycznych, gdzie istotne jest uzyskanie odpowiedniego pasowania.

W przypadku otworów mamy do czynienia z tolerancją wymiaru otworu, a w przypadku elementów walcowych – z tolerancją wymiaru wałka.

Tolerancję T określa się jako T = B – A, gdzie:
A – wymiar graniczny dolny
B – wymiar graniczny górny.”

Ten obraz tolerancji technologicznej postaram się przełożyć na rozumienie tolerancji w sensie moralnym. Tolerować coś oznacza zakładać istnienie czegoś negatywnego, czego nie można się pozbyć, i właśnie dlatego – z powodu tej niemożności – musimy to uznać jako istniejące. Idealną sytuacją byłby brak tego zjawiska; pozostaje to jednak w sferze marzeń i ideałów. Realizm każe nam przyjąć, że zjawisko to istnieje i będzie istnieć zawsze. W pewnym sensie tolerujemy więc zło, ale wyznaczamy zakres jego dopuszczalnej obecności. Nie akceptujemy go w sensie pozytywnym, lecz raczej stosujemy milczącą nieakceptację, aby ograniczyć jego rozprzestrzenianie. Wyznaczamy granice, poza które z różnych powodów – np. ekonomicznych – wyjść nie możemy. Istnienie tolerancji zależy więc od stopnia zła, jaki przypisujemy danemu czynowi. Zła pedofilii nie bronimy zasadą tolerancji – wręcz przeciwnie. Zło homoseksualizmu jest obecnie włączane w zakres tolerancji, ponieważ jedynie w sferze etyki „ducha” można uzasadniać jego negatywne oceny. Współcześnie etyki „materii” dominują nad etyką „ducha”, stąd silne dążenia, aby zmienić obyczajowość i sposób myślenia społecznego.

Prawo wymusza tolerancję – nie wypada nie tolerować czegoś, na co prawo zezwala. Za niewłaściwe uchodzi brak tolerancji wobec innych narodów czy religii. Chciałbym zauważyć, że niektóre społeczności jedzą psy, więc pojawia się pytanie o zakres tolerancji wobec praktyk innych kultur. Poligamia natomiast jest dla katolika zalegalizowaną formą zdrady małżeńskiej. Gdzie tu jest miejsce na tolerancję?

Tolerancja techniczna dopuszcza błąd, ale tylko w pewnych granicach. Błąd wykraczający poza te granice jest nie do przyjęcia. Gdyby zastosować tę analogię do zła moralnego, oznaczałoby to akceptację zła, ale jedynie w ograniczonym stopniu. Zło przekraczające określone granice staje się nieakceptowalne.

To jest klasyczna definicja tolerancji. W XX wieku Herbert Marcuse, marksista, wprowadził pojęcie „tolerancji represywnej”, które dziś silnie oddziałuje na myślenie społeczne. Zjawisko to omawia Krzysztof Karoń, katolicki filozof. Poniżej przytaczam fragmenty tłumaczenia eseju Marcusego.

„Tolerancja represywna” to uzasadnienie dominacji niewielkiej, świadomej swoich celów i dobrze zorganizowanej mniejszości nad rozbitym, upokorzonym, pozbawionym zdolności obrony własnego systemu wartości społeczeństwem. Esej o takim tytule napisał w 1965 r. ideolog Nowej Lewicy, niemiecki komunista Herbert Marcuse. Tekst ten jest niezwykle istotny, choć mało znany.”

„Wyzwalająca tolerancja oznaczałaby zatem nietolerancję wobec prawicy i tolerancję dla ruchów lewicowych. Jeśli chodzi o zakres tej tolerancji i nietolerancji, musiałaby ona obejmować zarówno działania, jak i dyskusję oraz propagandę – zarówno słowa, jak i czyny.”

„Brak tolerancji dla ruchów reakcyjnych, zanim jeszcze staną się aktywne, nietolerancja skierowana także przeciw myśleniu, poglądom i słowom (przede wszystkim wobec konserwatystów i prawicy) – te antydemokratyczne wyobrażenia odpowiadają faktycznemu rozwojowi demokratycznego społeczeństwa, które zniszczyło podstawy dla powszechnej tolerancji.”

Link do życiorysu Marcusego: https://pl.wikipedia.org/wiki/Herbert_Marcuse
Wyjaśnienie współczesnego rozumienia tolerancji: https://wiedzaspoleczna.pl/tolerancja-represywna-herbert-marcuse/